กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่เสียนฉือพยักหน้า เขาเห็นด้วยกับความคิดของหลินรั่ว!
“ตกลง งั้นเดี๋ยวฉันเอาหมูป่าตัวนี้ไปส่งที่โรงอาหารกองทัพโดยตรง ให้พวกเขาชำแหละให้ ฉันค่อยเอาเนื้อสำเร็จรูปกลับมา พวกเขาชำนาญกว่า นายคิดว่ายังไง”
ลู่เสียนฉือเสนอแนะ!
“ได้เหรอ ดีเลยแบบนั้น เดี๋ยวฉันทำกับข้าวแล้วนายไปโรงอาหาร พอกลับมาก็จะได้กินพอดี!”
“ตอนบ่ายพวกเราค่อยไปสระน้ำลึกด้วยกันดีไหม ฉันก็อยากไปเหมือนกัน!”
หลินรั่วแววตาเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง!
“ได้ กลับบ้านก่อน!”
จากเชิงเขาจนกลับถึงบ้านกลับไม่เจอใครเลยสักคนเดียว!
หลินรั่วรู้สึกอยู่ตลอดว่ามีบางอย่างติดตัวอยู่!