กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินรั่วยิ้มบาง ๆ พลางพยักหน้า!
“ฉันก็คิดแบบนี้เหมือนกัน ที่จริงอาหารที่โรงอาหารทำก็ไม่ได้แย่นักหรอก แค่ไม่ได้อร่อยขนาดนั้นเท่านั้นเอง!”
“แต่ตอนนี้ฉันหิวแล้ว รู้สึกว่ารสชาติดีใช้ได้เลย ลำบากคุณแล้วนะ!”
กองทัพกับเขตบ้านพักครอบครัวทหารยังมีระยะห่างอยู่บ้าง เดินไปกลับแบบนี้เหนื่อยเอาเรื่องทีเดียว!
“ไม่ลำบากเลย คุณต่างหากที่ลำบาก งั้นคุณกินเยอะ ๆ หน่อยนะ!”
ลู่เสียนฉือคีบซี่โครงหมูชิ้นหนึ่งใส่ลงในชามข้าวของหลินรั่ว!
แต่ทำไมหลินรั่วถึงฟังคำพูดของลู่เสียนฉือแล้วรู้สึกว่ามีความหมายอะไรกันแฝงอยู่ชอบกล จึงรีบตอบกลับไปทันที!
“อื้ม คุณก็เหมือนกัน! กินเสร็จแล้วก็ไปแช่น้ำนะ!”
หลินรั่วยังไม่ลืมเรื่องนี้เลยนะ!
ตอนนี้เธอปัดเป่าความเจ็บปวดและความเหนื่อยล้าทั่วทั้งร่างออกไปจนหมด สบายตัวอย่างมาก!