กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในที่สุด ในบ้านก็เหลือกันแค่สองคน!
ชั่วพริบตาที่ลู่เสียนฉือลงกลอนประตูใหญ่เสร็จ เขาก็ดึงหลินรั่วเข้ามากอดไว้ในอ้อมอกทันที!
แต่ในเวลานี้ในหัวของหลินรั่วยังคงคิดถึงเรื่องการไปส่งพรุ่งนี้ ว่าจะเตรียมอะไรกันให้พวกเขาดี โดยไม่ได้เฉลียวใจเลยแม้แต่น้อยว่าค่ำคืนนี้จะเป็นกลางคืนเช่นไร!
“เอ๊ะ ฉันเดินเองได้นะ!”
หลินรั่วกอดคอลู่เสียนฉือแน่นตามจิตสำนึกพลางเอ่ยถามด้วยความสงสัย!
“อืม พวกเราไปอาบน้ำนอนกันเถอะ!”
ลู่เสียนฉือเอ่ยเรียบ ๆ!
“เร็วขนาดนี้เลยเหรอ ฟ้ายังไม่มืดสนิทเลยนะ!”
หลินรั่วเองก็รู้จักหาความสบาย ยอมให้อุ้มเดินเข้าบ้านไปแต่โดยดี!