ตอนที่ 40 ถึงเขตบ้านพักครอบครัวทหารแล้ว!

บนรถไฟ

รถไฟในยุคนี้อันที่จริงน่าเบื่อมาก ทว่าหลินรั่วคิดไม่ถึงเลยว่าน้าหว่านจะพกงานเย็บปักถักร้อยและเศษผ้าติดตัวมาด้วย

“เวลาอยู่บนรถไฟก็ไม่มีอะไรทำ ฉันจะเย็บของกุ๊กกิ๊กให้เธอสักหน่อย อย่างกระเป๋าเงิน ย่ามผ้าอะไรพวกนี้ เธอจะได้เอาไว้ใช้สะดวก ฉันรู้ว่าเธอทำไม่เป็น”

น้าหว่านพูดพลางหยิบของทั้งหมดออกมา ประโยคสุดท้ายพูดเสียงเบา แถมยังเหลือบมองลู่เสียนฉือแวบหนึ่ง

หลินรั่ว “...”

บ้านตาของหลินรั่วเป็นตระกูลใหญ่ในอุตสาหกรรมสิ่งทอ ฝีมือการปักผ้าของแม่เธอเองก็ยอดเยี่ยมมาก ทว่าเจ้าของร่างเดิมกลับไม่ได้รับสืบทอดมาเลย ในด้านนี้ไม่มีพรสวรรค์อะไรกันจริง ๆ