ตอนที่ 23 ลู่เสียนฉือ ต้องมีคนตามจีบคุณเยอะแน่เลย!

ขณะที่หลินรั่วเดินออกมาจากบ้าน เธอถือร่มติดมือมาด้วยหนึ่งคัน

ช่วงเวลานี้แม้แดดจะไม่แรงเท่าไรแล้ว แต่ก็ยังพอช่วยบังแดดได้บ้าง!

“ฉันกางให้เธอเอง!”

ลู่เสียนฉือหยิบเอาไปถือไว้เองทันที เขาคิดว่าที่บ้านคงต้องเตรียมร่มสำรองไว้อีกสักคัน เมื่อก่อนจะใช้ร่มก็เฉพาะตอนฝนตก แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้ว แดดจ้าก็ต้องใช้ร่มด้วย

ที่สำคัญคือผิวของหลินรั่วบอบบางเกินไป พอโดนแดดเผาก็ไหม้ง่าย

เขาก็เพิ่งสังเกตเห็นในช่วงสองวันนี้เอง!

“อาฉือ ฉันชอบนายจังเลย!”

หลินรั่วดึงร่มลงมาต่ำ เขย่งปลายเท้าแล้วหอมแก้มลู่เสียนฉืออย่างรวดเร็วหนึ่งที จากนั้นก็ยิ้มให้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ลู่เสียนฉือยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น

“ไปกันเถอะ!”