0115

⬢⬢⬢

ตอนที่ 115 ในใจของเยี่ยนหมิง ฉันเป็นเพียงมดปลวก

หลังจากปล่อย ‘อาโม่’ ซึ่งเป็นระเบิดลูกใหญ่ลูกนั้นออกมา อาเตี๋ยก็ชะงักไปจริงๆ ดวงตาเย็นชาทอประกายอารมณ์มากมายที่หลีซูอ่านไม่ออก

แน่นอนว่าเธอไม่จำเป็นต้องอ่านออก เธอยังคงเดินสำรวจถนนทั้งสายไปมาด้วยตนเอง ก่อนจะไปที่โถงหลักเพื่อหาตัวสาวกระดาษให้ดึงยอดขายสินค้าทั้งหมดออกมา โดยตั้งใจว่าจะเปลี่ยนร้านว่างแห่งหนึ่งให้เป็นตลาดสดสำหรับขายสินค้าสดและผักโดยเฉพาะ

เพราะเมื่อเทียบกับอาหารสำเร็จรูปที่ง่ายและสะดวกแล้ว แขกเหรื่อกลับชื่นชอบอาหารผัดที่มีราคาสูงมากกว่า

แม้แต่แขกชั้นต่ำที่ตระหนี่ถี่เหนียวจนแทบอยากแยกแต้มเดียวออกเป็นสองส่วน พวกเขาก็ยังยอมใจเด็ดสั่งอาหารผัดสักจานทุกเดือน