เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 111 ฉันเป็นคนรักของเยี่ยนหมิง? ทำไมฉันไม่รู้เรื่องนะ
เพื่อป้องกันไม่ให้พวกมนุษย์กลายพันธุ์ที่ตามมาไล่ทัน หลีซูจึงใช้พลังวิญญาณโดยแทบไม่คิดถึงราคาที่ต้องจ่าย
ระยะทางที่ปกติจะต้องใช้เวลาเดินทางกว่าสี่สิบนาทีกว่าถึง เธอฝืนใช้เวลาเพียงยี่สิบกว่านาทีเท่านั้น
อีกทั้งเพราะสภาพของคนทั้งสองดูสภาพดูไม่ได้เกินไป เธอจึงไม่กล้าเดินเข้าทางประตูหน้าให้แขกเห็น ทำได้เพียงลอบเดินเข้าทางประตูหลังและลงมือจัดการทำเรื่องเข้าพักให้ทั้งสองด้วยตัวเอง
“เถ้าแก่ แก่นผลึกในภาชนะมิติพวกนี้ คุณไม่เอาไปให้หมดเหรอคะ?”
ชายแว่นกรอบทองมองสร้อยข้อมือที่หลีซูส่งคืนมาอย่างไม่เข้าใจ พบว่าเธอเอาไปเพียงแก่นผลึกระดับห้า 200 เม็ดเท่านั้น ส่วนที่เหลือยังคงวางอยู่อย่างดีข้างในนั้น
“ฉันช่วยพวกคุณกลับมาเพียงสองคน ก็ย่อมรับเพียงแก่นผลึกสองร้อยเม็ด ส่วนค่าใช้จ่ายในโรงแรม คุณไปแลกแต้มที่เคาน์เตอร์แล้วใช้จ่ายตามความต้องการได้เลย”
“ขอบคุณครับ”
ชายแว่นกรอบทองก้มหน้าลงด้วยความซาบซึ้ง น้ำตาไหลรินออกมาจากขอบตาที่แดงก่ำทีละหยด