เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 10 คนแบบฉันกินได้ทุกอย่าง ยกเว้นเสียเปรียบ
“เธอพูดว่าอะไรนะ”
แม่ของเฉินลุกพรวดขึ้นมา ราวกับหญิงร้ายกาจจะเข้ามากระชากเสื้อผ้าและเส้นผมของหลีซูเพื่อทำร้าย
หลีซูไม่แม้แต่จะปรายตาขึ้นมอง เธอขยับกายอย่างเกียจคร้าน หลบมือที่สกปรกจนน่าสะอิดสะเอียนข้างนั้นได้อย่างง่ายดาย
แม่ของเฉินคว้าตัวหลีซูไม่ได้สักที เมื่อโมโหจนขาดสติจะอ้าปากกัด หลีซูก็หาจังหวะเหมาะแกล้งยื่นเท้าออกไปขัดขา ทำให้แม่ของเฉินหน้าทิ่มลงไปอย่างจัง แรงมากจนฟันหน้าหักไปครึ่งซี่
“แม่”
เฉินเสี่ยวเม่ยตกใจรีบเข้าไปพยุง แต่กลับโดนแม่ของเฉินตบหน้าสวนกลับมา
“นังตัวซวย นังดาวหายนะ แกดวงแข็งจนพ่อแกตายไม่พอ ยังพาตัวอะไรกลับมาด้วยอีก ห้ะ เดี๋ยวนี้ไม่เพียงหวังให้พี่ชายแกตาย แกยังหวังให้ฉันตายด้วยใช่ไหม”
“แม่ หนูไม่ได้หวังนะคะ!”