0002

⬢⬢⬢

ตอนที่ 2 กล้าลงมือกับฉันงั้นหรือ? ไม่ตายก็ต้องพักโรงแรม

‘โฮก!’

บนลานกว้างที่เงียบเชียบและวิปริต ศพเน่าเปื่อยเบียดเสียดกันอย่างวุ่นวาย อากาศขุ่นมัวและคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือด เสียงคำรามต่ำที่บ้าคลั่งดังขึ้นไม่ขาดสาย ฝูงซอมบี้จำนวนมหาศาลที่ส่งกลิ่นเน่าเหม็นโชยมาได้ล้อมร่างเล็กที่ดูมีชีวิตเพียงหนึ่งเดียวเอาไว้แน่น

“ให้ตายสิ การฆ่าซอมบี้พวกนี้ในระยะประชิดมันน่าขยะแขยงจริงๆ!”

พูดจบ เธอก็เหวี่ยงมีดฟืนที่ขึ้นสนิมกรังในมือออกไป เริ่มจากเล็งไปที่หัวของซอมบี้ธรรมดาเหล่านั้นอย่างแม่นยำ แล้วอาศัยแรงส่งเหยียบไหล่พวกมันกระโดดขึ้นไปสูงๆ ก่อนจะถีบซอมบี้ที่มีพลังต่อสู้สูงกว่าอย่างเห็นได้ชัดจนล้มคว่ำ แรงเตะอันทรงพลังทำให้ซอมบี้กลุ่มหลังล้มระเนระนาด หลีซูจึงยกมีดฟืนขึ้นฟาดฟันเพื่อเก็บกวาดทันที