บทที่ 380 ผู้บำเพ็ญมารเปิดฉากโจมตี!

“ฮี่ ๆ ๆ... ในที่สุดก็มีโอกาสได้สั่งสอนพวกสุนัขฝ่ายธรรมะผู้หยิ่งผยองเสียทีว่า พลังที่แท้จริงเป็นเช่นไร”

“ปล่อยให้พวกมันดิ้นรนไป ความตื่นตระหนก... ความสิ้นหวังของพวกมัน... นั่นแหละคือเครื่องบรรณาการที่หอมหวานที่สุด”

“มาดูกันว่าพวกมันจะทนได้นานเพียงใด”

“ถึงเวลาของยุคสมัยใหม่แล้ว!”

น้ำเสียงของเหล่าผู้บำเพ็ญมารเต็มไปด้วยความคาดหวัง ความกระหายเลือด และความเกลียดชัง

แต่เสียงเย้ยหยันเหล่านั้นทั้งหมดพลันเงียบลง เมื่อเงาร่างหนึ่งก้าวออกมาข้างหน้า

โม่เทียนจี!

บุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักมารโลหิตชาด

ดวงตาของเขาลุกโชนด้วยความเกลียดชัง

“ไป๋จื่อหาน...”