กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 107 ฝูงหมาที่ไม่กลายพันธุ์
หนิงหร่านฟังคำพูดของเผยหวายเย่แล้วเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง เธอยื่นมือไปหยิบแท็บเล็ตมาเปิดเล่นเกมต่อ
ตกเย็น บรรยากาศภายนอกก็เงียบสงบลงอย่างสมบูรณ์
ผืนแผ่นดินทั่วทั้งบริเวณถูกปกคลุมไปด้วยม่านหิมะสีขาวโพลน
เฉิงลี่ชวนผัดผักใบเขียวและตุ๋นเนื้อ กลิ่นหอมกรุ่นของน้ำมันพริกและเนื้อตลบอบอวลไปทั่ว
"มีแต่ลี่ชวนนี่แหละที่ดี ไม่เหมือนพี่เฉา คอยแต่จะกลัวฉันได้อยู่ว่างๆ ทุกวัน" สวี่สุยพูดพลางปรายสายตามองหานเฉาด้วยความขุ่นเคือง
"อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้น ทำเหมือนกับฉันไปรังแกแกอย่างนั้นแหละ" หานเฉายิ้มกว้าง "ถ้าแกเป็นผู้หญิง ฉันอาจจะสงสารขึ้นมาบ้าง แต่นี่ เลิกทำตัวน่าขยะแขยงได้แล้ว"
"เหอะ คนนิสัยไม่ดี" สวี่สุยสวมบทบาทคนถูกทอดทิ้งได้อย่างแนบเนียนไร้ที่ติ