ตอนที่ 95 พักแรมกลางป่าเขา

ตอนที่ 95 พักแรมกลางป่าเขา

หลังจากสวมชุดกันน้ำเรียบร้อย เผยหวายเย่ก็ก้าวเดินลงไปในน้ำเป็นคนแรก ระดับน้ำที่สูงระดับหน้าแข้งไม่ได้ลึกที่สุด แต่ระดับน้ำจะตื้นหรือลึกขึ้นอยู่กับความสูงต่ำของพื้นที่

หนิงหร่านเดินลุยน้ำ ในตอนแรกก็รู้สึกสนุกดี แต่พอเดินไปได้ครึ่งชั่วโมง ก็เริ่มเหนื่อยจนไม่อยากจะเอ่ยปากพูด ใครทักอะไรก็ไม่ยอมตอบ

"ให้พี่อุ้มดีไหม" เผยหวายเย่เห็นเธอเหนื่อยล้า จึงก้มลงถามข้างหู

หนิงหร่านเงยหน้าขึ้นมองเขาตาแป๋ว "จริงเหรอจ๊ะ"

ท่าทางน่าเอ็นดูนั้นทำเอาหัวใจของคนมองเต้นไม่เป็นส่ำ

"ไม่เชื่อใจพี่อีกแล้วนะ" เผยหวายเย่ย่อตัวลง หนิงหร่านกระโดดเกาะหลังเขาทันที มีคนคอยแบก ไม่ต้องเดินเอง มีความสุขที่สุด