ตอนที่ 67 คลาดสายตา

ตอนที่ 67 คลาดสายตา

หัวใจของเผยหวายเย่เจ็บปวดรวดร้าวเกินจะทนทาน เขากัดริมฝีปากล่างแน่นจนได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งในโพรงปาก

"หร่านหร่าน พี่จะต้องหาเธอให้เจอให้ได้" เขาพึมพำกับตัวเองเบาๆ ร่างกายอ่อนล้าถึงขีดสุด แต่สองขาก็ยังคงก้าวเดินต่อไปข้างหน้าอย่างไม่ยอมแพ้

ทันใดนั้น เสียงขยับุกขลักก็ดังแว่วมาจากด้านหลัง เขารีบหันขวับกลับไป ใช้ไฟฉายส่องกราดดู ทว่าด้านหลังกลับว่างเปล่า ไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิตใดๆ