เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 48 ยาแก้พิษของเขา
หนิงหร่านลืมตาขึ้น พอเห็นหน้าเขา ก็พยายามขยับตัวถอยหนีตามสัญชาตญาณ ทว่าทั่วทั้งร่างเจ็บระบมไปหมด จึงขยับไปได้ไม่ไกลนัก
"กินข้าวก่อนแล้วค่อยนอนต่อนะ" เผยหวายเย่ประคองร่างของเธอให้ลุกขึ้นนั่ง ค่อยๆ ป้อนข้าวต้มเข้าปากเธอทีละคำ
หนิงหร่านไม่ได้สวมเสื้อผ้า มีเพียงชายผ้าห่มที่ปิดบังส่วนสำคัญไว้ บนเรือนร่างขาวผ่องเต็มไปด้วยรอยจ้ำสีเขียวคล้ำและรอยแดง ซึ่งล้วนเป็นผลงานจากฝีมือของเขาทั้งสิ้น
เขาบังคับให้เธอกินข้าวต้มจนหมดชาม ถึงยอมปล่อยให้เธอนอนพักผ่อนต่อ
ความเลอะเทอะบนพื้น เขาจัดการเก็บกวาดจนสะอาดเรียบร้อย แล้วกลับมาล้มตัวลงนอนกอดเธอไว้บนเตียง
ไม่รู้ว่าสวี่เวยใส่ยาบ้าอะไรลงไปให้เขามากขนาดไหน จนถึงตอนนี้ร่างกายยังคงมีความต้องการปะทุอยู่เนืองๆ ทว่าหนิงหร่านคงทนรับการกระทำของเขาต่อไปไม่ไหวแล้ว