ตอนที่ 290 สันดานมนุษย์กับการดิ้นรน

ตอนที่ 290 สันดานมนุษย์กับการดิ้นรน

เผยหวายเย่ผลักประตูเปิดออก ในลานบ้านมีวัชพืชขึ้นรกชัฏ ดูไม่ออกเลยสักนิดว่าเคยมีคนอาศัยอยู่ เขารู้ดีอยู่แล้วว่าจะต้องลงเอยด้วยผลลัพธ์เช่นนี้

ขอเพียงเป็นคนที่มีความสามารถอยู่บ้าง ย่อมไม่มีทางยอมปักหลักรอความตายอยู่ในบ้านอย่างแน่นอน

"พี่สาวคะ พ่อกับแม่ของซีซีไม่อยู่บ้านค่ะ" หลินซีซีมีสีหน้าหม่นหมองลงทันตา

"ไม่เป็นไรหรอกนะ แสดงว่าพวกเขาคงย้ายไปอยู่ที่อื่นแล้ว ซีซียังอยากขึ้นไปดูข้างบนอยู่อีกไหมจ๊ะ" หนิงหร่านเอ่ยถามเสียงเบา

เธอคิดในใจว่า หากตนเองมีลูกสาว แล้วเด็กน้อยว่านอนสอนง่ายน่ารักน่าเอ็นดูเหมือนอย่างหลินซีซีแบบนี้ เธอก็คงจะตามใจและประคบประหงมจนถึงที่สุดเป็นแน่

"ขึ้นไปดูได้เหรอคะ" น้ำเสียงของหลินซีซีแฝงไว้ด้วยความอ้อนวอน

"ได้สิ!"

ทั้งสองเดินตามกันเข้าไปข้างในบ้านเดี่ยว