ตอนที่ 245 กำแพงเถาวัลย์

ตอนที่ 245 กำแพงเถาวัลย์

ดวงอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำไปทางทิศตะวันตก ทอดเงาของคนทั้งสองให้ทอดยาวยาวไปบนพื้นดิน

เผยหวายเย่คว้ามือเธอไว้แล้วเอ่ยถาม "เธอคิดเรื่องพวกนี้ไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน"

หนิงหร่านเอียงหน้ามองเขา สายลมพัดปอยผมปลิวมาปรกข้างแก้ม "คิดไว้ตั้งแต่ตอนมาถึงหมู่บ้านวันแรกแล้วล่ะค่ะ ถ้าอยากจะสร้างเมืองหนิงให้เป็นเหมือนเมืองรุ่งอรุณ การจะพึ่งพาแต่แรงคนมาก่อกำแพงย่อมเป็นไปไม่ได้ มีแต่ต้องรบกวนคุณแล้วล่ะค่ะ"

"ยอมเสียสละฉันคนเดียว เพื่อความสุขของคนนับพันงั้นเหรอ" เผยหวายเย่หยุดเดินแล้วหันมาสบตาเธอ "หนิงหร่าน จะให้ม้าวิ่งอย่างเดียว โดยไม่ยอมให้ม้ากินหญ้าไม่ได้หรอกนะ"