ตอนที่ 180 วานรกลายพันธุ์

ตอนที่ 180 วานรกลายพันธุ์

ภายในผืนป่าทึบปกคลุมไปด้วยเศษกิ่งไม้และใบไม้แห้งหนาทึบ ประกอบกับฝนที่เพิ่งตกไปเมื่อวาน ทำให้พื้นดินทั้งเปียกแฉะและลื่นไถลได้ง่าย โชคดีที่รองเท้าของทุกคนเป็นแบบกันน้ำและกันลื่น จึงไม่ถึงกับลื่นล้มคะมำกันไปตลอดทาง

ถึงกระนั้น หลิวซินก็ยังสะดุดลื่นล้มไปหลายครั้ง

ครั้งสุดท้ายที่เธอยันตัวลุกขึ้นมา แขนเสื้อก็เปรอะเปื้อนไปด้วยเมือกเหนียวข้น ชวนให้น่าขยะแขยงเป็นอย่างยิ่ง

“นี่มันตัวอะไรกันเนี่ย เหนียวเหนอะหนะไปหมด” หลิวซินสะบัดแขนอย่างไรก็ไม่ออก รู้สึกสะอิดสะเอียนจนทนไม่ไหว

“ถอดเสื้อทิ้งไปเถอะ เดี๋ยวฉันเอาตัวใหม่ที่สะอาดให้เปลี่ยน” หนิงหร่านเห็นแล้วก็รู้สึกทนดูไม่ได้เช่นกัน