กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 172 ซอมบี้กินซอมบี้
หนิงหร่านปรายตามองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินไปหยุดตรงที่ว่าง ดูจากสภาพแล้ว พวกเขาคงใช้ชีวิตหลบซ่อนอยู่ที่นี่มาไม่ต่ำกว่าหนึ่งถึงสองวัน เสบียงอาหารแทบจะร่อยหรอจนก้นถุงแล้ว
“หนิงหร่าน เธอไม่ได้อยู่กับเผยหวายเย่หรอกเหรอ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่คนเดียวได้ล่ะ” โจวซวี่จับจ้องเธอด้วยแววตาซับซ้อน ตอนพบกันครั้งแรกเธอยังเลอะเลือนสะลึมสะลือ ไม่นึกเลยว่าจะกลับมาเป็นปกติได้สมบูรณ์ถึงเพียงนี้
หนิงหร่านไม่ได้ตอบคำถาม แต่ย้อนถามกลับไปแทน “แล้วนายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”