กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 361 อธิษฐานต่อตนเอง รวมมหาพลังสู่กายตน
ไป๋หรูฮุ่ยยื่นมือออกไปหมายจะสัมผัส แต่น่าเสียดายที่ดวงดาราอันเลือนรางไม่เคยตอบรับมนุษย์ปุถุชนที่ไม่เลื่อมใสศรัทธาในตัวมัน
ไป๋หรูฮุ่ยเอ่ยเสียงเบา "ฉันรู้สึกได้จริงๆ... ราวกับว่า ขอแค่ฉันสังเวยให้มัน มันก็จะมอบพลังให้ฉัน"
ซูอวี่เอ่ยถามด้วยสีหน้าจริงจัง "อาจารย์ไป๋ สิ่งนั้นคือเทพ หรือว่าตัวอาจารย์เองครับ?"
สองอย่างนี้มีความแตกต่างกันอย่างมาก
ทุกคนล้วนมีความหมายเชิงสัญลักษณ์ในแดนดารา ส่วนวิธีของชนเผ่าเซี่ยนั้นเทียบเท่ากับการยกความหมายเชิงสัญลักษณ์ของตนให้แก่ทวยเทพ และปล่อยให้ทวยเทพกลืนกินดวงดาราที่เป็นของตนไป
"คือตัวฉันเอง"
"ดวงดาราของฉันเอง กำลังกู่ร้องเรียกฉัน"
"ซูอวี่ ฉันขอเดิมพันดูก่อนแล้วกัน! ยังไงเหล่าหลินก็ยังมีรากฐานที่สมบูรณ์อยู่ ส่วนฉันน่ะไม่มีบันไดสู่เทวะแล้ว"