เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 327 แว่วเสียงเฉี่ยนอวี่ หากแรกพบมิผันแปร
น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความสดใสและอ่อนหวาน ทำให้ซูอวี่รู้สึกคุ้นเคยกับเสียงนี้อย่างยิ่ง...
แม้เสียงหวานนั้นจะมีการดัดแปลงอยู่บ้าง ทว่าก็ไม่อาจหลบเลี่ยงการหยั่งรู้ของซูอวี่ในยามนี้ได้
ไม่จริงน่า...หรือว่า?
หญิงสาวผมทองเท้าแขนทั้งสองข้างไว้บนโต๊ะ พลางใช้มือรองคาง
"ฮิๆ... ที่นี่คือลั่วเฉิง สถานที่ที่ 'อิสระ' ที่สุด แต่ก็นะคะคุณผู้ชาย ถ้าคุณไม่สามารถแสดงบัตรประจำตัว รายการเดินบัญชีบัตรเครดิต หรือเอกสารอื่นๆ ได้ พวกเราก็คงปล่อยให้คุณเข้าไปไม่ได้ค่ะ"
พวกต่างเผ่าพันธุ์เคยเจอสถานการณ์แบบนี้ที่ไหนกัน เรื่องเอกสารประจำตัวอะไรนั่น ปกติพวกตนใช้กลิ่นกับรูปลักษณ์ภายนอกในการแยกแยะเผ่าพันธุ์เดียวกันทั้งนั้น
โลกของมนุษย์...ดูเหมือนจะต่างจากโลกของพวกเขาเหลือเกิน!