บทที่ 319 ต่อให้ฉันลืมทุกสิ่ง ก็ไม่มีวันลืมเขา

บทที่ 319 ต่อให้ฉันลืมทุกสิ่ง ก็ไม่มีวันลืมเขา

เฮ้อ~

ซูอวี่ถอนหายใจออกมาเบาๆ

แม้จะเตรียมใจไว้แล้วว่าไอลียาที่สูญเสียความทรงจำไปคงจะรับมือได้ยาก

แต่พอต้องมาเจอเข้าจริงๆ มันก็ยังทำใจลำบากอยู่ดี

พอนึกย้อนดูแล้ว ผู้ชายที่เคยตามจีบไอลียานับไม่ถ้วน คงเคยโดนเธอตอกกลับและทำให้เสียหน้าอย่างเย็นชาและไร้เยื่อใยยิ่งกว่านี้สินะ?

ผมคงเป็นคนที่โชคดีจริงๆ

อย่างน้อย ลืมตาขึ้นมาคนแรกที่เธอเห็นก็คือผม ก็น่าจะมีความรู้สึกดีๆ ให้ตามธรรมชาติบ้างแหละมั้ง?

หรืออย่างน้อย เธออาจจะยังจำกลิ่นอายของผมได้บ้าง?

ซูอวี่แอบให้กำลังใจตัวเองในใจ