กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 299 การพบกันอีกครั้งและความคุ้นเคย จุดเริ่มต้นของยุคบรรพกาลและหมื่นเผ่าพันธุ์
ทั้งสองกอดกันแน่น ซูอวี่มีคำพูดมากมายเหลือเกินที่อยากจะเอื้อนเอ่ย
แต่พอมาถึงริมฝีปาก กลับไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นพูดอย่างไร
จึงทำได้เพียงกล่าวว่า "ไอลียา วิญญาณ... หลอมรวม"
ความรู้สึกที่เขาไม่อาจบรรยายและถ้อยคำระบายที่พูดไม่หมดสิ้นจะทำให้เสียเวลาอันแสนล้ำค่าของการได้กลับมาพบกันอีกครั้งไปมากเกินไป
ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งคู่ยังต้องเผชิญกับวิกฤตครั้งใหญ่ที่สุดอยู่ตรงหน้า
ไอลียาพยักหน้า ก่อนจะประทับจูบแผ่วเบาลงบนหน้าผากของซูอวี่
หากมีเวลา เธอก็อยากจะแนบชิดมอบความอบอุ่นให้แก่เขาอยู่ที่นี่ข้ามวันข้ามคืนโดยไม่หยุดพัก... ทว่าช่างน่าเสียดาย
ดวงวิญญาณทั้งสองหลอมรวมกัน ความทรงจำของซูอวี่พลันหลั่งไหลเข้าสู่ห้วงสมองของไอลียาราวกับกระแสน้ำเชี่ยวกราก