กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 293 ความลับของเผ่ามนุษย์ ปลายแถวแห่งลำดับก็คือจุดเริ่มต้นแห่งลำดับเช่นกัน
เมิ่งเสวี่ยเหยานั่งอยู่บนพื้น ไม่หลงเหลือความสูงส่งสง่างามยามเหยียบย่างบนดอกบัวหรูหราก่อนหน้านี้อีกต่อไป
ดวงตาสั่นระริก นางส่ายหน้าพลางเอ่ย "เปิ่นกง... ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น"
น้ำเสียงสั่นเครือ ร่างกายขดเกร็งแสดงท่าทีต่อต้านการสื่อสารทุกอย่าง
ซูอวี่เกาหัว ดูท่าเมื่อกี้คงทำเอาเทพธิดาท่านนี้ตกใจกลัวไม่น้อย ถึงยังตั้งสติไม่ค่อยได้
เดิมทีฉือมู่เหยียนกะจะพูดจาเหน็บแนมเหยียดหยามให้สะใจสักหน่อย แต่พอเห็นเทพธิดาโดนขู่จนกลายเป็นลูกเจี๊ยบแบบนี้ นางก็หมดอารมณ์ไปเลย
เผ่ามารชอบการแก่งแย่งชิงดี ชอบความดุเดือดเลือดพล่าน แต่การรังแกสิ่งมีชีวิตที่ขวัญหนีดีฝ่อไปแล้วมันไม่มีความหมายอะไรเลยสักนิด
ซูอวี่นั่งลงตรงหน้านาง "ถึงแม้ผมพูดอะไรไปเธออาจจะไม่เชื่อ"