บทที่ 285 สารต้นกำเนิด "ความเสแสร้ง" อำนาจที่ไม่จอมปลอมอีกต่อไป

บทที่ 285 สารต้นกำเนิด "ความเสแสร้ง" อำนาจที่ไม่จอมปลอมอีกต่อไป

เมิ่งเสวี่ยเหยาตระหนักได้ว่าตัวเองทำพลาดครั้งใหญ่เข้าแล้ว

และความผิดพลาดนี้ ไม่ควรจะเกิดขึ้นเลยสักนิด... ต่อให้การป้องกันในใจจะคลายลงแค่ไหน เธอก็ไม่มีทางยอมถลำลึกไปกับความเย้ายวนอัน "มรณะ" นั้นด้วยตัวเองแน่

คนที่มีเนตรเทวะธุลีเซียนอย่างเธอ ย่อมต้องไวต่อกับดักควบคุมจิตใจเป็นพิเศษสิถึงจะถูก

ซูอวี่หัวเราะเบาๆ ออกมา

สำเร็จแล้ว

เลือดที่ซ่อนอยู่ในหนังวาดแม่มดเทียมจะล่อลวงเทพธิดาได้หรือไม่ เดิมทีก็มีโอกาสสำเร็จแค่ครึ่งต่อครึ่งเท่านั้น

จากปฏิกิริยาของฉือมู่เหยียนตอนเจอกับเสน่ห์มรณะครั้งแรก แม้แรงเย้ายวนจะรุนแรง ทว่าก็ไม่ได้ถึงขั้นทนไม่ไหวเสียทีเดียว หากคิดจะล่อให้อีกฝ่ายติดเบ็ด ต่อให้การป้องกันในใจจะคลายลงแค่ไหน ก็ยากที่จะทำ "ผิดพลาด" เช่นนี้ได้

ความผิดพลาด...

ซูอวี่พลันนึกขึ้นมาได้