บทที่ 279 ร้ายลึกสุดแสบ การซุ่มโจมตีและกับดัก

บทที่ 279 ร้ายลึกสุดแสบ การซุ่มโจมตีและกับดัก

คำพูดเดียวของฉือมู่ซูหยุดการเคลื่อนไหวของเหล่ามารไว้ทันที

ผู้ทรงเกียรติมารหลายตนมองฉือมู่ซูด้วยความตกตะลึง

นายพูดอะไรของนาย?

คำสั่งขององค์ชายเด็ดขาดไม่เคยคืนคำมาตลอด แกกล้าขัดการตัดสินใจต่อหน้าองค์ชายเก้าเชียวเหรอ?

ทว่า สิ่งที่ทำให้ผู้ทรงเกียรติมารหลายตนประหลาดใจก็คือ

องค์ชายเก้ากลับยืนฟังอยู่ข้างกายเขาอย่างสงบ "ทำไม มีความคิดดีๆ อะไรหรือไง?"

ผู้ทรงเกียรติมารหลายตนงงเป็นไก่ตาแตกในทันที

ไม่สิ... องค์ชายเก้าไปพูดคุยง่ายขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

ยามปกติเวลาองค์ชายเก้าออกคำสั่ง เคยยอมให้ผู้ทรงเกียรติมารคนอื่นสอดปากตั้งแต่เมื่อไหร่?