กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 271 ชื่อเสียง ลาภยศ และความรัก เธอไม่เคยเป็นตัวเลือกแต่คือสิ่งที่ต้องมี
ทะเลสาบแสงสนธยา ขอเพียงยืนอยู่บนผิวน้ำก็จะไม่จมลงไปในทะเลสาบ
มีเพียงผู้ที่พกพาสารต้นกำเนิดเท่านั้น จึงจะสามารถจมลงไปได้
เมื่อเข้าสู่ก้นทะเลสาบ ประสาทสัมผัส การรับรู้ และการมองเห็นทั้งหมดของซูอวี่ล้วนถูกปิดกั้น สิ่งเดียวที่ยังสัมผัสได้ มีเพียงหญิงงามในอ้อมแขนที่เขากอดไว้แน่น
อุณหภูมิร่างกายของไอลียาได้รับการรักษาไว้อย่างดีด้วยหยกอุ่นหิมะสุดขั้ว กลิ่นหอมจางๆ ทำให้ซูอวี่ยังคงสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งชีวิต
แม้จะมองไม่เห็น และจับต้องไม่ได้
แต่ซูอวี่รู้ดีว่าเธออยู่เคียงข้างตน
แสงสนธยาแผ่เข้าปกคลุม ซูอวี่ราวกับตกอยู่ในห้วงมิติต่างแดน
แล้วแบบนี้จะตามหาต้นกำเนิดชีวิตส่วนที่ขาดหายไปได้อย่างไรกัน?