บทที่ 255 จดหมายสองฉบับ ผมชื่อหลงซูขอคารวะสตรีศักดิ์สิทธิ์

บทที่ 255 จดหมายสองฉบับ ผมชื่อหลงซูขอคารวะสตรีศักดิ์สิทธิ์

หลงมี่เยวี่ยโมโหจนแทบจะอกแตกตายอยู่แล้ว

หลังจากถอนตัวออกจากสนามรบ ความเห็นของมังกรทั้งสองอย่างหลงเซวียนและหลงมี่เยวี่ยก็เกิดความแตกแยก โดยหลงมี่เยวี่ยเห็นว่าควรรีบฉวยโอกาสตอนที่น้ำในทะเลต้องห้ามทะลักย้อนเข้ามา หลบหนีออกจากถ้ำมารเชียนหูให้เร็วที่สุด

อย่างน้อยก็ต้องไปสมทบกับกำลังเสริมจากถ้ำมารภัยพิบัติก่อน แล้วค่อยวางแผนกันใหม่

แต่หลงเซวียนกลับเกิดปิ๊งไอเดียขึ้นมาว่า ในเมื่อเผ่ามนุษย์กำลังสู้กันเอง พวกเราก็รีบไปที่เกาะอ้ายฉินซึ่งอยู่ใกล้ที่สุด พอกำลังเสริมมาถึงก็ฉวยโอกาสตีโต้กลับ แบบนี้ไม่ยอดเยี่ยมกว่าหรือ

สุดท้ายหลงมี่เยวี่ยก็ทัดทานหลงเซวียนไม่ไหว เหล่ามังกรและสัตว์อสูรจึงพากันมุ่งหน้าไปยังเกาะอ้ายฉิน