กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 245 กุหลาบอมตะ ลำดับ No.001 · เทพโบราณ · เทพจันทรา
"พอแล้วล่ะ... เจ้าตัวเล็ก" เสียงสะอื้นของเธอหยุดความบ้าคลั่งของซูอวี่เอาไว้
ไอลียากอดแขนทั้งสองข้างของซูอวี่แน่นจากด้านหลัง ไม่ว่าจะอย่างไรเธอก็ไม่อาจทนดูคนรักต้องทุ่มเทเพื่อเธอจนหมดสิ้นทุกสิ่ง ซ้ำยังต้องเอาชีวิตตัวเองมาทิ้งแบบนี้ได้
ตอนที่ซูอวี่ฝืนเรียก "ดาบจิต" ออกมา กระทั่งเกิดความคิดที่จะควักหัวใจกรีดกระดูกเพื่อดึงดาบศักดิ์สิทธิ์ของราชาทูตสวรรค์เล่มนั้นออกมาสังเวย ไอลียาก็รู้แล้วว่าซูอวี่ถูกต้อนจนจนตรอก
แม้จะถูกต้อนจนถึงทางตัน เขาก็ไม่เคยหวั่นไหวแม้แต่เศษเสี้ยว และไม่เคยมีความคิดที่จะส่งมอบไอลียาออกไปเลยสักนิด
ชีวิตของบรรพชนแท้จริงเผ่าเลือดคือชีวิตที่เต็มไปด้วยการทรยศหักหลัง
อย่างน้อย เธอก็ไม่เคยเสียใจกับการตัดสินใจของตัวเอง