บทที่ 224 ศึกโลหิตเมืองรื่อมู่ แสงอรุณรุ่งก่อนความสิ้นหวัง!

บทที่ 224 ศึกโลหิตเมืองรื่อมู่ แสงอรุณรุ่งก่อนความสิ้นหวัง!

นาตาชาอธิบายด้วยความโศกเศร้า "ซูอวี่ ครั้งนี้ราชินีไม่ได้จงใจผิดสัญญาจริงๆ นะ..."

"กระทั่งตัวราชินีเองยังลงมาที่ถ้ำมารด้วยตัวเองแท้ๆ..."

ซูอวี่เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า "ผมรู้"

สาเหตุที่แน่ชัดยังไม่อาจทราบได้ แต่พวกคนมิลิกาได้ใช้วิธีการพิเศษบางอย่าง กระตุ้นสสารบางชนิดในเลือดของคนธรรมดาหนึ่งแสนคน สังเวยเลือดมนุษย์เพื่อสร้างอุโมงค์มิติให้กับเหล่าปิศาจในเขตต้องห้าม...

เสือดุร้ายยังไม่กินลูกตัวเอง แต่มนุษย์กลับ...

"รอให้ศึกนี้จบลงช่วยไปบอกราชินีของเธอด้วยว่าผมไม่ได้โทษเธอหรอก"

"เพียงแต่พวกเธอ...ก็ควรกวาดล้างพวกหนอนบ่อนไส้ได้แล้ว!"

"ตอนนั้นราชินีของพวกเธอแสดงความจริงใจกับผมด้วยการกำจัดคนของมิลิกาที่แฝงตัวเข้าไปตั้งหลายร้อยคน ผมก็นึกว่าพวกเธอ..."