กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 212 จูงหมาเดินเล่นไงล่ะ ว่างๆ ก็ต้องคอยดัดนิสัยสั่งสอนกันหน่อย!
ภายใต้สายตาแดงก่ำที่คั่งไปด้วยเส้นเลือดของนาตาชา ซูอวี่ได้ลากอเล็กซานดรามาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ
จากนั้นก็ลากร่างนั้นมาที่หน้าโซฟาอย่างเปิดเผยไม่สะทกสะท้าน ใช้เธอต่างโซฟามนุษย์แล้วนั่งทับลงไปบนแผ่นหลังของเธอตรงๆ
"ฮู่ว~ เฉี่ยนอวี่ รินชาให้ผมสักถ้วยสิ คอแห้งนิดหน่อย"
มู่เฉี่ยนอวี่ระบายยิ้มบางๆ พลางรินชาให้เขา พร้อมทั้งลอบสังเกตร่างกายของนาตาชาที่สั่นเทิ้มจนแทบคุมไม่อยู่