บทที่ 192 วาฬหนึ่งตัวร่วงดับ สรรพสิ่งถือกำเนิด ฉันเฝ้ารอวันนั้นอยู่พอดี

บทที่ 192 วาฬหนึ่งตัวร่วงดับ สรรพสิ่งถือกำเนิด ฉันเฝ้ารอวันนั้นอยู่พอดี

ตอนนี้ซูอวี่เป็นดาวเด่นเนื้อหอมที่ใครๆ ต่างต้องการตัว ทว่าเขายังขาดความเข้าใจเรื่องขั้วอำนาจเบื้องลึกและข้อมูลเบื้องหลังภายในต้าเซี่ยอย่างมาก จึงง่ายต่อการประเมินสถานการณ์ผิดพลาดอย่างยิ่ง

เปรียบเสมือนเด็กน้อยที่พกเงินก้อนโตเดินอยู่บนถนนยามค่ำคืน ใครๆ ก็อยากจะหาจังหวะเข้ามาฉกชิงไปสักก้อน

ซูอวี่จึงปฏิเสธคำขอเข้าพบเกือบทั้งหมด

คนที่อยู่ในโครงสร้างตระกูลอย่างเหยียนหุยชิงถือเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งอำนาจที่แสนพิเศษ การจะคาดหวังให้เขามีความรักความลำเอียงมอบให้ลูกสาวที่ไม่เป็นที่โปรดปรานนั้นไม่ใช่เรื่องจริงเลย

สิ่งที่เขาต้องการมากกว่าคือการกอบโกยผลประโยชน์จากซูอวี่ให้คุ้มค่า และอาศัยนามของการยื่นมือช่วยเหลือในยามยาก เพื่อค่อยๆ เข้ามาฮุบกลืนทุกอย่างไปเป็นของตน

ตระกูลใหญ่ไม่เหมือนกับสถาบันการศึกษา