บทที่ 180 อาณาเขตที่ต้าเซี่ยตีชิงมาได้ ไม่มีเหตุผลที่จะต้องแบ่งให้ใคร

บทที่ 180 อาณาเขตที่ต้าเซี่ยตีชิงมาได้ ไม่มีเหตุผลที่จะต้องแบ่งให้ใคร

เผยหรูซงเอ่ยถามอย่างคาดคั้น "นายลงมือทำโดยพลการโดยไม่ขอคำสั่ง ละเลยกฎหมายทหารต้าเซี่ย มีความผิดสถานใด?"

ซูอวี่ขมวดคิ้ว "คุณรู้ได้ยังไงว่าผมไม่ได้ขอคำสั่ง?"

"หัวหน้ากองกำลังเผย ก่อนจะเกลี้ยกล่อมให้ยอมจำนน ผมได้ขอคำสั่งจากผู้บัญชาการอูไว้เป็นพิเศษแล้ว ไม่นับว่าล้ำเส้นสักหน่อย"

เผยหรูซงชะงักไป เรื่องใหญ่ขนาดนี้ อูหม่าหมิงไม่เคยปรึกษาหารือกับพวกเขามาก่อนเลย

อูหม่าหมิงได้สิ่งที่ตนเองต้องการไปแล้ว นั่นคือสิทธิ์ควบคุมเมืองมารทั้งหมดในถ้ำมารยงเจี๋ยยกเว้นเมืองหลิงเซิน เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน เขาจึงสนับสนุนให้ซูอวี่เข้าควบคุมเมืองหลิงเซิน

เมื่อเทียบกับเก้าตระกูลแล้ว ซูอวี่กับอูหม่าหมิงนับเป็นความสัมพันธ์แบบร่วมมือและสายบังคับบัญชา ในแง่การแข่งขันชิงดีชิงเด่นในตอนนี้จึงมีน้อยมาก