เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 169 ปาฏิหาริย์อวสาน! เกลียวทำลายล้างของวัตถุตกทอดแดนศักดิ์สิทธิ์เทียม
สือเส้าหลงถูกเถาวัลย์ของพฤกษาศักดิ์สิทธิ์ตรึงติดไว้กับกำแพง
เลือดสดๆ ไหลริน เขาไม่อาจยอมรับได้เลยว่าทั้งที่ตัวเองหลอมรวมสายเลือดเทพของเผ่าปีกสวรรค์เข้าไปแล้ว แต่กลับยังคงถูกซูอวี่สังหารในชั่วพริบตา
แต่ความเป็นจริงก็เป็นเช่นนี้
ของที่ได้จากการรอคอยความเมตตาอย่างเฉยชา จะไปเทียบกับสิ่งที่ซูอวี่ได้มาจากการฟันฝ่าวิกฤตความเป็นความตายได้อย่างไรกัน?
หากเปลี่ยนให้สือเส้าหลงมาเดินบนเส้นทางเดียวกับซูอวี่ ป่านนี้คงตายไปนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว
ซูอวี่ไม่หันกลับไปมองแม้แต่น้อย เขาเดินตรงเข้ามาตรงหน้าเหยียนหลิงเอ๋อร์
ภายใต้การรักษาเยียวยาของ "อมตะ" บาดแผลของเหยียนหลิงเอ๋อร์ฟื้นฟูกลับมาเหมือนเดิมแล้ว เพียงแต่การสูญเสียเลือดมากเกินไปทำให้ใบหน้าของเธอยังคงซีดเผือด