บทที่ 164 ฉีกหน้า! ซูอวี่ ปล่อยแกไว้มีแต่ภัยมหันต์!

บทที่ 164 ฉีกหน้า! ซูอวี่ ปล่อยแกไว้มีแต่ภัยมหันต์!

ไอลียาประคองซูอวี่จากด้านหลัง หลังจากได้ดูดเลือดของซูอวี่ พลังกายและพลังเวทของเธอก็ยังถือว่าเปี่ยมล้น

ซูอวี่ค่อยๆ นั่งลงบนพื้นพลางกล่าว "พี่หลิน กวาดล้างพวกสัตว์อสูรกับปีศาจพวกนี้ให้เหี้ยน!"

หลินลี่พยักหน้าเบาๆ ก่อนเอ่ยขึ้น "ฆ่า!"

คนของเผ่ามนุษย์กรูเข้าไปพร้อมกัน

ในยามที่เผ่าพันธุ์ต่างแดนไร้อัจฉริยะคอยคุมเชิง ความได้เปรียบในการใช้อสูรของเผ่ามนุษย์ก็แสดงออกมาอย่างเต็มที่

คนของคณะตัวแทนกลายเป็นผู้ใช้อสูรก่อนซูอวี่หนึ่งปี เดิมทีก็เฉียดใกล้ขอบเขตนิพพานอยู่แล้ว อีกทั้งยังได้ของดีในซากโบราณสถาน จึงถือโอกาสทะลวงสู่ขอบเขตนิพพานในรวดเดียว ยามเข้าห้ำหั่นกับพวกสัตว์อสูรกลุ่มนี้จึงไม่ได้เป็นรองเลยแม้แต่น้อย