บทที่ 117 ความเย่อหยิ่งของตระกูลเซเปส แผนการลบหลู่เทพ

บทที่ 117 ความเย่อหยิ่งของตระกูลเซเปส แผนการลบหลู่เทพ

สีหน้าของซูอวี่พลันเคร่งขรึมขึ้น เขาพยักหน้าเบาๆ "เชิญเข้ามาครับ"

ส่วนไอลียาก็พาสองสาวที่เหลือกลับเข้าไปในห้องด้านใน พลางใช้พลังจิตสดับฟังบทสนทนาระหว่างซูอวี่กับอาดัม

ซูอวี่ชงชาขึ้นมากาหนึ่ง นิ่งเงียบไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ยว่า "ผมไม่คิดว่าคุณจะใจดีถึงขั้นมาช่วยคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนหรอกนะ เพราะงั้นผมขอเดาว่า คุณไม่เป็นกระบอกเสียงให้ตระกูลเซเปสอะไรนั่น ก็คงมีธุระส่วนตัวของตัวเอง"

อาดัมกุมถ้วยชาไว้ "คุณฉลาดจริงๆ ด้วย..."

"ที่คุณพูดมาไม่ผิดเลย"

ซูอวี่ขมวดคิ้ว "อย่างแรก หรืออย่างหลังล่ะ?"

อาดัมตอบ "หรือก็คือทั้งสองอย่าง"

มุมปากของซูอวี่ยกขึ้นเล็กน้อย "งั้นก็ว่ามาสิ ดูซิว่าจะตรงกับที่ผมรู้มาหรือเปล่า"