บทที่ 85 สระน้ำเย็นลึกพันจั้งซ่อนเร้นเชียนหู ห้าสิบสายพิณคะนึงถึงวันวาน

บทที่ 85 สระน้ำเย็นลึกพันจั้งซ่อนเร้นเชียนหู ห้าสิบสายพิณคะนึงถึงวันวาน

ลำแสงสีฟ้าเยือกแข็งอันไร้ความปรานีฟาดกระหน่ำลงบนศีรษะของซูอวี่ พื้นดินพังทลายแตกกระจาย กลืนร่างทั้งสามคนม้วนดิ่งลงสู่สระน้ำเย็นใจกลางป่าวั่งเซียน คลื่นน้ำสาดกระเซ็นสูงหลายร้อยจั้ง หลอมรวมเข้ากับสายฝนโลหิตที่โปรยปราย หยาดหยดรดรินลงบนร่างกายของทุกคน

กู่ยี่พยายามขัดขวางสุดกำลังทว่าไร้ผลโดยสิ้นเชิง

ความแข็งแกร่งของเจ้าตำหนักอสูรนั้นลึกล้ำสุดหยั่งถึง เหนือกว่าเขาไปไกลลิบ

ถึงจะเป็นเช่นนั้น กู่ยี่ก็ยังตวาดด้วยความโกรธเกรี้ยวว่า "การกระทำเช่นนี้ของท่าน ถือว่าตำหนักเฟิงอวิ๋นประกาศสงครามเต็มรูปแบบกับต้าเซี่ย! วันนี้ต่อให้ตาแก่อย่างฉันต้องทิ้งกระดูกไว้ที่นี่ ก็ไม่มีทางปล่อยให้ท่านถอยหนีไปได้อย่างปลอดภัยแน่!"

สือชวนซิ่วชื่อที่อยู่ด้านข้างก็ตกตะลึงจนตาค้าง