กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 82 กระบี่อู๋ฮุ่ยสะบั้นปีศาจฮวาอิง ฉันเองก็ไม่ได้ตัวคนเดียว!
คมกระบี่ยาวสามเชียะสามนิ้ว เสียงสะท้อนจากการสังหารหัวโจกศัตรูยังคงดังกังวานไปทั่วป่าวั่งเซียน
กองกำลังที่สี่ซึ่งปรากฏตัวขึ้นตามหลังหูเฟิง สือชวน และเจ้าตำหนักอสูร ทำให้ซูอวี่รู้สึกอุ่นใจอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมานาน
"ใครวะ? ไสหัวออกมาเดี๋ยวนี้!"
นกกระเรียนขาวหนึ่งตัว นกลวนหนึ่งตัว และเรือบกหนึ่งลำ พุ่งทะยานมาจากสุดสายตาชั่วพริบตาเดียวก็มาถึง!
ชิ้ง!
เสียงกระเรียนกู่ร้องก้องกังวานแทงทะลุเถ้ามาร บนหลังนกกระเรียนขาว ชายวัยกลางคนที่ดูชราลงเล็กน้อยทว่ากลับเปล่งปลั่งดั่งไม้แห้งผลิใบในฤดูใบไม้ผลิ เปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา สายตาคมกริบดั่งคบเพลิง!
"เจ้าเด็กคนนี้วิ่งพล่านเก่งจริงเชียว ถ้าโดนเธอใช้งานแบบนี้อีกสักสองสามครั้ง ตาแก่อย่างฉันคงต้องเอาชีวิตมาทิ้งไว้ในถ้ำมารแห่งนี้แน่!"