บทที่ 75 เสียทั้งขึ้นทั้งล่อง! ชิ! พวกไม่เคยเห็นโลกกว้าง

บทที่ 75 เสียทั้งขึ้นทั้งล่อง! ชิ! พวกไม่เคยเห็นโลกกว้าง

ฉือมู่เหยียนโมโหจนถอดหน้ากากออกทันที เธอชี้ตัวเองด้วยสีหน้าประหลาดใจ "นายจะให้ฉันทำเนี่ยนะ?"

ซูอวี่ชะงักไป "ไม่งั้นใครล่ะ?"

"ก็เธอเป็นฝ่ายอยากสงบศึกกับฉันเองนี่!"

"คงไม่ใช่จะให้ผมกับผู้หญิงของผมมาออกแรงทำงานหรอกมั้ง?"

ฉือมู่เหยียน "นาย... ฉัน..." เธอพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

ตั้งแต่เกิดมาเธอก็ถูกแม่ซ่อนตัวตนเอาไว้ ไม่เคยมีใครล่วงรู้เพศสภาพที่แท้จริง ตั้งแต่เด็กจนโตมีแต่คนอื่นคอยรับใช้เป็นกุลีให้เธอ ไม่เคยต้องมาทำงานต่ำต้อยพรรค์นี้เลยสักครั้ง... สภาพเหมือนหนูมุดดินไม่มีผิด

ฉือมู่เหยียนคอยเตือนสติตัวเองไม่หยุด

อดทนไว้...

พอสบโอกาสเมื่อไหร่ จะต้องฆ่าไอ้สารเลวนี้ให้ได้