เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 18 เพราะฉันคือราชันแห่งลำดับ ส่วนนายเป็นแค่บันไดเหยียบของราชา
พันธสัญญาอสูรพันธสัญญาในห้วงสมองของมู่ฉางเวยพลันถูกม่านหมอกเลือนรางเข้าปกคลุม เขาไม่อาจสัมผัสถึงสถานะของวานรยักษ์ตาเดียวและเถาเซียนชิงได้เลยแม้แต่น้อย ราวกับว่า...พวกมันได้กลายเป็นตัวตนแปลกหน้าไปเสียแล้ว
มู่ฉางเวยเบิกตากว้าง พลัง "คำสั่ง" ของซูอวี่จะเป็นผลกับอสูรพันธสัญญาในขอบเขตผลัดเปลี่ยนได้ยังไงกัน?
การสะกดข่มทางขอบเขตพลังไม่ใช่สิ่งที่เด็ดขาดหรอกหรือ?
ตัวตลกที่เขาคิดว่าจะบดขยี้ได้อย่างง่ายดาย บัดนี้กลับอยู่เหนือกว่าเขาด้วยวิธีที่คาดไม่ถึง!
วานรยักษ์ตาเดียวเหวี่ยงแขนอันล่ำสันฟาดเข้าใส่มู่ฉางเวยอย่างดุดัน
มู่ฉางเวยกัดฟันแน่น ใช้พรสวรรค์ของตนเสริมพลังให้ตัวเองแล้วเหวี่ยงหมัดเข้าปะทะเช่นกัน
"ปัง!"