กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 14 บทเพลงคร่ำครวญแห่งเลือดและน้ำตา ซูอวี่ vs หลิวเซวียน
ทั้งเจ็ดคนตกอยู่ในความเงียบ ลี่ซวี่เอ่ยเสียงเบา “ขอโทษครับอาจารย์...”
ซังกวนหลิงปาดคราบน้ำตาที่หางตา “ฉันกับลูกสาวทำใจเผื่อเรื่องนี้ไว้แล้ว เพียงแต่... อีกอย่างเธอยังแค่หายสาบสูญ ยังมีความหวังที่จะตามหาตัวเจออยู่”
แม้เธอจะรู้ดีว่าความหวังนั้นริบหรี่เหลือเกินก็ตาม
ซังกวนหลิงรวบรวมสมาธิพูดขึ้น “พวกเราเป็นผู้ใช้อสูร ถ้าพวกเราไม่ก้าวออกไป แล้วใครจะก้าวออกไปล่ะ?”
“เรื่องของประเทศฮวาอิงเมื่อวันก่อนพวกเธอคงได้ยินกันมาแล้วใช่ไหม?”
ทุกคนพยักหน้า
ประเทศฮวาอิงสะกดข่มถ้ำมารภูเขาไฟล้มเหลว เผ่ามารเพลิงบุกทะลวงเข้าสู่โลกมนุษย์ เมืองห้าแห่งถูกทำลายย่อยยับ ความเสียหายไม่อาจประเมินค่าได้
ซังกวนหลิงกล่าว “พวกเราไม่ใช่คนฮวาอิง ต้าเซี่ยของพวกเราจะต้องสกัดกั้นศัตรูให้อยู่ภายในถ้ำมารให้ได้!”
“แต่ว่า ใครบ้างจะไม่มีความเห็นแก่ตัวอยู่บ้างล่ะ? คนเราย่อมมีคนใกล้ชิดและคนห่างไกล”