กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 470 ใต้หล้าสงบสุข
พอเดินมาถึงปากถ้ำ นางก็พบว่าข้างนอกแสงดาวสว่างไสว โดยเฉพาะดาวเจ็ดดวงนั้น สว่างจ้าจนดูเหมือนกำลังลุกไหม้
มีร่างอันคุ้นตาของใครคนหนึ่งยืนอยู่ตรงปากถ้ำ กำลังเงยหน้าแหงนมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว
“จั่วหาง?”
เย่ซินหร่านประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง
“ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่ได้? ที่นี่คือที่ไหนกัน?”
จั่วหางมองนางพลางยิ้ม “นี่คือทางกลับของพวกเราไงล่ะ! ข้าบอกแล้วว่าจะรอเจ้า จะส่งเจ้ากลับบ้าน”
“แต่ข้าไม่อยากกลับไป”
เย่ซินหร่านปฏิเสธอย่างเด็ดขาด
นางรับปากเซียวหวยอันไว้แล้วว่าจะไม่จากไปโดยไม่บอกกล่าว ย่อมไม่ยอมผิดคำพูดเป็นอันขาด