กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 456 หน้าแก่ ๆ ถึงกับแดงขึ้นมา
‘เจ้าเซียวหวยอันคนนี้’ รุ่ยอ๋องคิดในใจ ‘ไม่ไว้หน้ากันสักนิดเลยจริง ๆ’
เซียวหวยอันไม่ไว้หน้าจริง ๆ เขายังคงพูดต่อไปว่า “ถ้าแค่รักเผื่อแผ่ก็ยังพอทำเนา หวังว่าท่านอ๋องจะไม่มาหมายปองภรรยาของข้าก็แล้วกัน”
“ข้า...”
ใบหน้าชราของรุ่ยอ๋องพลันแดงขึ้นมา “ข้าอายุป่านนี้แล้ว จะไปมีความคิดแบบนั้นได้ยังไงกัน”