เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 422 เหตุใดจึงช่วยข้า
“เพราะเหตุใด?”
เมื่อจักรพรรดิหย่งเฟิงได้ฟังคำของฉีกุ้ยเหริน พระองค์ก็ชะงักไป แม้แต่พระหัตถ์ยังหยุดเคลื่อนไหว
ฉีกุ้ยเหรินขยับเปลี่ยนเป็นท่าที่สบาย แล้วกล่าวว่า “หม่อมฉันมิกล้าวิจารณ์ราชกิจโดยพลการ แต่ยามนี้องค์ชายสามเกิดเรื่อง พระราชนัดดาองค์น้อยก็ทรงได้รับการรับรองสายพระโลหิตและกลับคืนสู่ราชวงศ์แล้ว ขุนนางทั้งราชสำนักต่างจับจ้องตำแหน่งรัชทายาทอยู่”
“องค์ชายสี่ทรงมีพระอุปนิสัยอ่อนโยน ไม่แก่งแย่งชิงดี ภายหน้าย่อมทรงเป็นฮ่องเต้ที่ขยันว่าราชการและรักราษฎรอย่างแน่นอน”
“แต่ยามนี้พระองค์ไม่มีผู้สนับสนุนในราชสำนักมากนัก เกรงว่าจะสู้พวกที่คิดการบางอย่างอยู่ไม่ได้”
“ฝ่าบาทต้องทรงเด็ดขาด จึงจะทรงคัดค้านเสียงทัดทานทั้งปวง ให้องค์ชายสี่ทรงดำรงตำแหน่งรัชทายาทได้อย่างมั่นคงเพคะ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น จักรพรรดิหย่งเฟิงก็ทรงผละออกจากร่างฉีกุ้ยเหรินในที่สุด เอนพระวรกายลงบนหมอนแล้วถอนพระปัสสาสะ “จริงดั่งที่เจ้าพูด แม้แต่สตรีอย่างเจ้ายังมองสถานการณ์ได้กระจ่างเช่นนี้ พวกจิ้งจอกเฒ่าในราชสำนักเหล่านั้น ยามนี้ไม่รู้กำลังวางแผนอะไรกันอยู่”
ฉีกุ้ยเหรินใช้แขนข้างหนึ่งยันตัวขึ้น แล้วกล่าวว่า “เพราะเช่นนี้ เมื่อครู่หม่อมฉันจึงทูลเตือนให้ฝ่าบาททรงไตร่ตรองให้รอบคอบ”