เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 390 เตรียมตัวเข้าวัง
เย่ซินหร่านตื่นแต่เช้ากำลังยืนชมดอกเหมยอยู่ในลานเรือน ก็ได้ยินคนเฝ้าประตูมารายงานว่า ท่านหญิงกับซื่อจื่อแห่งจวนรุ่ยอ๋องมาขอเข้าพบ
เย่ซินหร่านรีบออกไปต้อนรับทันที
เพราะตื่นเช้าอยู่กับบ้าน นางจึงเพียงรวบผมเป็นมวยไว้ด้านหลังอย่างเรียบง่าย ส่วนที่เหลือปล่อยสยายลงมา
เมื่อครู่ในดงต้นเหมยมีกลีบดอกไม้ร่วงติดตัวนางมาหลายกลีบพร้อมกลิ่นหอมกรุ่น พอเดินมาอยู่ตรงหน้าสองพี่น้อง จึงดูราวกับภูตน้อยที่เพิ่งวิ่งออกมาจากดงดอกไม้ ดูโปร่งเบาและงดงามจับตา
เฉินเยว่ถิงมองจนตาเป็นประกาย
แม้แต่เฉินเหยี่ยนที่ปกติไม่ประสีประสาเรื่องพวกนี้ ยังอดกลืนน้ำลายไม่ได้แล้วเอ่ยชมว่า “ท่านอาสวยเหลือเกินขอรับ!”
เย่ซินหร่านมองทั้งสองคนพลางยิ้มสดใส “พวกเจ้ามากันได้ยังไง ข้ายังคิดอยู่เลยว่าอีกไม่กี่วันจะไปหาพวกเจ้าอยู่พอดี!”
“พวกเราอยู่บ้านไม่มีอะไรทำ ย่อมต้องเป็นพวกเราที่มาหาพี่สาวสิเจ้าคะ!”
เฉินเยว่ถิงพูดต่อ “อีกอย่างพี่ชายข้าก็เป็นรุ่นหลานของท่าน เขามาเยี่ยมท่านก็เป็นเรื่องที่สมควรแล้ว”