กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 386 เจ้ามองผ่านตาข้า แล้วเห็นใคร
เมื่อกี้คนเยอะเลยยังไม่รู้สึก พอตอนนี้เงียบลงแล้วนึกย้อนกลับไป เย่ซินหร่านก็ยังรู้สึกว่าความฝันนั้นน่ากลัวจนบอกไม่ถูก
ทำไมร่างกายตัวเองถึงถูกควบคุมได้
ดูสีหน้าเซียวหวยอันแล้ว เหมือนเขาจะเห็นเงาของคนอื่นอยู่ในตานาง งั้นเขาเห็นใครกัน
ทะลุมิติมาอยู่นานขนาดนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่นางมีความรู้สึกกลัวได้ถึงขนาดนี้
เย่ซินหร่านรู้สึกปวดหัวนิด ๆ ยกนิ้วขึ้นกดที่ขมับเบา ๆ
ทันใดนั้นประตูห้องของฟ่านชิงโจวก็เปิดออก ติงเฉี่ยวประคองฟ่านชิงโจวเดินออกมาจากในห้อง
ทุกครั้งที่แช่น้ำเสร็จ ฟ่านชิงโจวจะปวดเมื่อยไปทั้งตัว
เมื่อกี้ติงเฉี่ยวเพิ่งนวดขาให้อาจารย์อยู่ในห้อง
เห็นเย่ซินหร่านนั่งเหม่ออยู่ตรงนั้น ติงเฉี่ยวก็รีบถามว่า “นายหญิง ตื่นแล้วหรือเจ้าคะ”