เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 384 เมล็ดพันธุ์ข้าวโพด
นางหยิบช็อกโกแลตออกมาหนึ่งแท่ง โบกไปมาอยู่ตรงหน้าฟ่านชิงโจว
“งั้นเจ้าให้ข้าวันละสองแท่งได้ไหม” ฟ่านชิงโจวฉวยโอกาสต่อรอง
เย่ซินหร่านดึงมือกลับ “งั้นก็แล้วไป”
ฟ่านชิงโจวรีบเอื้อมมือคว้าช็อกโกแลตมา “เอาเถอะ ๆ แท่งเดียวก็แท่งเดียว ข้าอายุป่านนี้แล้ว จะไปคิดเล็กคิดน้อยกับเด็กคนหนึ่งทำไม”
รุ่ยอ๋องกับจ้าวอวิ๋นมองท่าทีที่สองคนนี้คุยกันแล้วยิ้มให้กัน “คุณหนูหลู่นี่เก่งจริง ๆ ขนาดท่านฟ่านยังต้องทำตามที่นางพูดซะทุกอย่าง”
เย่ซินหร่านหน้าแดงนิด ๆ “ท่านอาจารย์เอ็นดูข้า ก็แค่ไม่ถือสากับคนรุ่นหลังเท่านั้นเอง”
ประโยคเดียวนั้นทั้งรักษาหน้าท่านฟ่านไว้ ทั้งทำให้ความสัมพันธ์ของสองคนใกล้ชิดกันขึ้น ฟ่านชิงโจวฟังแล้วรู้สึกสบายใจสุด ๆ
“นั่นสิ ลูกศิษย์สะใภ้ของข้าคนนี้ทั้งว่านอนสอนง่าย ทั้งรู้จักทำให้ข้าอารมณ์ดี ในฐานะผู้ใหญ่ ข้าดีกับนางหน่อยก็สมควรอยู่”
รุ่ยอ๋องพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไร