กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 377 อาจารย์
ใจกล้าก็แล้วไป แต่นี่อะไร หน้าไม่รู้จักอายเลยหรือไง
“เอ่อ...”
เย่ซินหร่านไม่รู้จะต่อคำยังไง
ชายแก่พูดต่อ “คิดว่าศิษย์คนนี้ของข้าอยู่กับเจ้ามาก็พัฒนาขึ้นเยอะเลยนะ ดีแล้ว ดีแล้ว”
ติงเฉี่ยวแอบดึงเสื้อเย่ซินหร่านจากด้านหลัง โน้มเข้าไปกระซิบข้างหู “อาจารย์เขาเมื่อก่อนไม่เป็นแบบนี้หรอก นายหญิง อย่าไปถือสาเลยนะ”
“อืม!”
เย่ซินหร่านพยักหน้า
กลับมาที่ลานบ้านของชายแก่อีกครั้ง เย่ซินหร่านถึงได้เริ่มสำรวจอย่างจริงจัง
ลานบ้านของชายแก่เรียบง่ายมาก พื้นปูด้วยเศษหิน มุมกำแพงวางไหแตกอยู่สองใบ นอกจากนั้นไม่มีอะไรเลย