กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 347 ฟันธงแล้วว่าเป็นนางฟ้าตัวจริง
วันรุ่งขึ้น กองทัพยังไม่ออกเดิน เย่ซินหร่านก็มาถึงแถวหน้าสุดเพื่อตามหารุ่ยอ๋อง
“พวกนี้เป็นยาขี้ผึ้งที่ข้าทำเมื่อคืน ก่อนออกเดินทางทายาให้เรียบร้อยก่อนนะ”
เย่ซินหร่านบอก
“ลำบากเจ้าแล้ว”
รุ่ยอ๋องรับยาขี้ผึ้งไป
เย่ซินหร่านยัดยาอีกกล่องหนึ่งใส่มือรุ่ยอ๋อง “พวกนี้เป็นยารับประทาน วันละสองครั้ง เช้ากับเย็น ครั้งละหนึ่งเม็ด อย่าลืมกินนะ”
“ได้!”
ต่อหน้าเย่ซินหร่าน รุ่ยอ๋องไม่ได้เป็นแม่ทัพใหญ่ แต่กลายเป็นคนไข้ที่เชื่อฟัง
“ยังมีบางเรื่องที่ข้ายังคิดไม่ออก ตอนพักกลางคืนคงต้องถามรุ่ยอ๋องให้ชัด”