กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 341 บดผงถ่าน
“รองแม่ทัพหลินทำไมไม่ทายาแผลความหนาวกัดล่ะ”
เย่ซินหร่านถามพลางมองมือที่บวมแดงของเขา
“ทาแล้ว ทาแล้ว!”
รองแม่ทัพหลินควักขวดกระเบื้องเล็ก ๆ ออกมาจากเอว เปิดให้เย่ซินหร่านดู “ดูสิ ใช้ไปตั้งเยอะแล้วใช่ไหม ยานี้ดีจริง ๆ ทาแล้วก็ไม่คันจี๊ดจ๊าดเหมือนแต่ก่อนแล้ว”
“แค่ว่าทางข้างหน้ายังอีกไกล ต้องประหยัด ๆ ใช้หน่อย”
คนอื่นได้ยินก็พยักหน้าเห็นด้วยกันหมด “ต้องขอบคุณคุณหนูหลู่ ถ้าไม่ได้นาง ตอนกลางคืนพวกเราคงนอนไม่หลับกันไปแล้ว”
“ปล่อยไว้แบบนี้ต่อไปก็ไม่ใช่ทาง!”
เย่ซินหร่านถอนหายใจอยู่ในใจ
รุ่ยอ๋องดูออกว่านางคิดอะไรอยู่ จึงปลอบ “ซินหร่าน ข้ารู้ว่าเจ้าใจดี ทนเห็นคนอื่นลำบากไม่ได้ แต่พวกเราตากแดดตากฝนกันจนชินแล้ว เรื่องแบบนี้ก็เคยเจอมาแล้ว”