เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสวรรค์
ตอนที่ 241 ลงมือ
ประโยคของฮูหยินผู้เฒ่าลู่ชี้เป้าชัดเกินไป ลู่ถิงเอินไม่กล้ารับคำ พูดแค่ว่า “พอกลับมา จวนโหวของเราต้องเป็นอีกภาพหนึ่งแน่นอน”
ใกล้ได้เวลาแล้ว พวกเจ้าหน้าที่เร่งให้ออกเดินทาง
ลู่ถิงเอินได้แต่ลาท่านแม่อีกครั้ง น้ำตาคลอ มองฮูหยินผู้เฒ่าลู่ถูกหามออกไป
“ท่านแม่เมื่อกี้พูดว่า พอกลับมา คนในจวนจะเป็นคนที่ท่านอยากเห็น หมายความว่าอะไร”
พอเห็นกลุ่มคนเดินห่างออกไป เหลิ่งชิงอวี่ก็ถามขึ้นมาทันที
“ท่านแม่คงสับสนไปแล้ว เมื่อกี้เจ้าไม่ได้พูดอะไรให้ท่านไม่พอใจใช่ไหม”
เหลิ่งชิงอวี่มองลู่ถิงเอินด้วยสีหน้าคล้ายตำหนิ “ท่านโหว ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ พวกเรามาครั้งนี้ก็เพื่อให้ท่านแม่จากไปอย่างสบายใจ ข้าจะทำให้ท่านไม่สบายใจได้ยังไงกัน”
“ก็ท่านแม่ไม่แยกแยะอะไรเลย ไม่ยอมรับเสื้อนวมที่ข้าทำให้ท่าน”
พูดพลาง เหลิ่งชิงอวี่ก็รับเสื้อนวมมาจากมือสาวใช้ แล้วคลี่ออก ข้างในมีตั๋วเงินสิบกว่าฉบับ